Çöller, vahalar, dağlar, kum sahilleri taraçalar birbirini takip ediyor. Kuraklıktan dolayı zor durumda kalan kıtlık çeken halk çareyi ABD, Portekiz Almanya ve Angola’ya göç etmekte bulmuş. Şu an nüfusunun üç katı kadar Yeşil Burunlu yurtdışında çalışıyor ve onların adalarına gönderdikleri dövizler ve Portekiz yardımları ülkenin ekonomisini ayakta tutuyor. Bazıları da Amerikan gemilerinde çalışmaya başlamış. Bu yüzden kadın sayısı erkek sayısından çok fazla. Genelde hayat ucuz, üç yıldızlı otelde kişi başına 30 Euro’ya kalırken 10 Euro’ya kaliteli bir otelde karnınızı doyurabiliyorsunuz. Gurbet ve gurbet acısı şarkılarına da yansımış. Müzikle her an iç içeler, minibüslerin koltuklarının arkasında müzik klipleri yayınlanıyor. Ünlü gitar yapımcısı Aniceto Gomes, The Gipsy Kings’e hazırladığı gitarı ile iftihar ediyor. Sonra çıplak ayaklı divaları var. Bu ülkenin sesi soluğu olan açık ateş ile yanan yoksul toprakların şarkıcısı Mindelo doğumlu ve yaşamını hala orada devam ettiren Cesarla Evora. 
 
Santiago Adasının başkenti Praia’da karanlık bir gecenin geç vaktinde kalkıyorum. Herkes her geceki uykusunda. Ayışığı ise bir sonat sunuyor. Limanda bekleyen gemiler var, uzak limanların özlemi, düşlenen erişilemeyen tutkular,  Praia çevresindeki  tüm zirvelerde bir sessizlik hakim. Tek bir ağaç bile solumuyor. Bu ufak kentin boyutları ileri de bir yerlerde bitiyor olmalı. Ertesi gün en büyük adası Santiago’da güneydeki Praia kentinden kuzeyde Tarrafal kasabasına doğru bir minibüsle yol alıyorum. Kıvrılarak devam eden yol bazen asfalt bazen Arnavut kaldırımı, sokak domuzları, kırmızı sarı yeşil bilezikli düzgün bacaklı şahane bir melez kız, çölden esen kuru rüzgarlar, kulağı küpeli melez delikanlılar, kuru ağaçlı yamaçlar, sivri tepeler, minibüsten gelen kötü sarımsak kokusu, bol çocuk, on adayı temsilen on yıldızlı lacivert bayrakları güneşi kesen okul binaları, balık satın alan sakallı bit adam renkli giysiler, köpek havlamaları, Liberyalı sarhoş bir işçi çocuk. Ama acele hiç yok, rahatlar.
 
Tarafal, bir plaj kasabası ve burada yaşam güneydekinden çok farklı. Hava rutubetli olduğundan ortam daha yeşil. Salazar döneminin Tarafal hapishanesi bugün müze olarak hizmet veriyor. Yarı yolda Assoma da pazarları ve renkli insanları ile oldukça hareketli. Kuzey grubu adaları altı ada: Santo Antao, Sao Vicente, Santa Luzia, Sao Nicola, ve Sal ile Boa Vista. Güney grubu adaları dört adet Brava, Fogo, Santiago ve Maio Sao Antia adasında Porta de Sol köyü gezilebilir. Tüm adalar dokunulmamış ve yalnızlığı ile çekici. Yani otobüs dolusu turist yok.  Adalarının çoğunun şekli elipsi andırıyor. Fogo Adasından yanardağın kraterine doğru bir patika boyunca yürümek gerekiyor.